Znaczenie snu o kałamarnicy

Genesis 1:21

I Bóg stworzył wielkie wieloryby i wszelkie pływające istoty żywe, które hojnie wydały wody, według ich rodzaju oraz wszelkie ptactwo skrzydlate według jego rodzaju. I Bóg widział, że to było dobre.

Psalm 104:25

Oto morze wielkie i szerokie, w nim niezliczone istoty pełzające, zwierzęta małe i wielkie.

Job 41:1-34

¹Czy lewiatana wyciągniesz wędką? Czy za jego język wyciągniesz go sznurem opuszczonym? ²Czy przewleczesz hak przez jego nozdrza? Czy kolcem przebijesz mu szczęki? ³Czy będzie cię błagać? Czy będzie z tobą rozmawiał łagodnie? ⁴Czy zawrze z tobą przymierze? Czy przyjmiesz go za sługę na zawsze? ⁵Czy będziesz z nim igrał jak z ptaszkiem? Czy uwiążesz go dla swoich córek? ⁶Czy twoi towarzysze wyprawią sobie z niego ucztę? Czy podzielą go między siebie kupcy? ⁷Czy poprzebijasz jego skórę grotami albo jego głowę harpunami? ⁸Połóż tylko rękę na niego i wspomnij o walce, więcej tego nie zrobisz. ⁹Oto nadzieja pojmania go jest złudna. Czy na sam jego widok nie zostanie człowiek powalony? ¹⁰Nikt nie odważy się go obudzić. Kto zdoła więc stanąć przede mną? ¹¹Kto mi coś dał, abym mu odpłacił? Cokolwiek znajduje się pod całym niebem należy do mnie. ¹²Nie będę milczał o jego członkach ani o jego potędze, ani o jego wspaniałej budowie. ¹³Kto odkryje wierzch jego szaty? Kto przystąpi do niego z podwójnym wędzidłem? ¹⁴Kto otworzy wrota jego paszczy? Groza roztacza się wokół jego zębów. ¹⁵Jego łuski to jego pycha, ściśle spięte razem jakby pieczęcią. ¹⁶Jedna do drugiej tak przylega, że powietrze nie wejdzie między nie. ¹⁷Jedna z drugą jest spojona, są tak złączone, że nie można ich rozdzielić. ¹⁸Przez jego kichanie błyszczy światło, a jego oczy są jak powieki zorzy. ¹⁹Z jego paszczy wychodzą pochodnie, tryskają iskry ognia. ²⁰Z jego nozdrzy wychodzi dym jak z wrzącego garnca lub kotła. ²¹Jego oddech rozpala węgle, z jego paszczy wychodzi płomień. ²²W jego szyi spoczywa moc i przed nim ucieka smutek. ²³Warstwy jego ciała są spojone, tak twarde, że się nie poruszają. ²⁴Jego serce jest twarde jak kamień, tak twarde jak część dolnego kamienia młyńskiego. ²⁵Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się. ²⁶Miecz, który go dosięga, nie ostaje się, podobnie drzewce, strzała i pancerz. ²⁷Żelazo uważa za słomę, a miedź za zbutwiałe drewno. ²⁸Strzała nie spłoszy go, a kamienie z procy są dla niego jak źdźbło. ²⁹Oszczep uważa za słomę, a drwi sobie z szarpania włócznią. ³⁰Pod nim są ostre skorupy; w błocie ścieli sobie wszelkimi ostrymi rzeczami. ³¹Sprawia, że głębiny wrą jak kocioł, a morze mąci jak w moździerzu. ³²Zostawia za sobą błyszczącą ścieżkę, tak że się wydaje, że głębiny mają siwiznę. ³³Nie ma na ziemi jemu podobnego, który został tak stworzony, że niczego się nie boi. ³⁴Lekceważy wszelką wysoką rzecz. On jest królem nad wszystkimi synami pychy.

Revelation 13:1

I stanąłem na piasku morza. I zobaczyłem bestię wychodzącą z morza, mającą siedem głów i dziesięć rogów, a na jej rogach było dziesięć koron, a na jej głowach imię bluźnierstwa.

Genesis 37:5-11

⁵Pewnego razu Józefowi przyśnił się sen, a gdy opowiedział go swoim braciom, tym bardziej go znienawidzili. ⁶Bo powiedział im: Posłuchajcie, proszę, snu, który mi się przyśnił. ⁷Wiązaliśmy snopy na polu, a oto mój snop podniósł się i stanął, a wasze snopy otoczyły go i pokłoniły się mojemu snopowi. ⁸I odpowiedzieli mu jego bracia: Czyżbyś miał królować nad nami? Czyż miałbyś nami rządzić? I jeszcze bardziej go znienawidzili z powodu snów i słów jego. ⁹Śnił mu się jeszcze drugi sen i opowiedział go swoim braciom: Znowu śnił mi się sen, a oto słońce, księżyc i jedenaście gwiazd pokłoniły mi się. ¹⁰Gdy opowiedział to swemu ojcu i swoim braciom, jego ojciec zgromił go i powiedział mu: Cóż to za sen, który ci się śnił? Czy ja i twoja matka przyjdziemy z twoimi braćmi, aby ci się kłaniać aż do ziemi? ¹¹I jego bracia zazdrościli mu, ale jego ojciec rozważał tę sprawę.

Daniel 2:1-49

¹W drugim roku panowania Nabuchodonozora miał Nabuchodonozor sen i strwożył się jego duch, i nie mógł spać. ²Wtedy król rozkazał zwołać magów, astrologów, czarowników i Chaldejczyków, aby opowiedzieli królowi jego sen. Przyszli więc i stanęli przed królem. ³Król powiedział do nich: Miałem sen i strwożył się mój duch, i chcę wiedzieć, co ten sen oznacza. ⁴Wtedy Chaldejczycy odpowiedzieli królowi po syryjsku: Królu, żyj na wieki! Opowiedz sen swoim sługom, a objaśnimy jego znaczenie. ⁵Król odpowiedział Chaldejczykom: Ta sprawa już uleciała mi z pamięci. Jeśli nie oznajmicie mi snu i jego znaczenia, będziecie rozsiekani na kawałki, a wasze domy będą zamienione w gnojowisko. ⁶Ale jeśli oznajmicie mi sen i jego znaczenie, otrzymacie ode mnie dary i nagrody oraz wielką cześć. Dlatego oznajmijcie mi sen i jego znaczenie. ⁷Odpowiedzieli powtórnie: Niech król opowie sen swoim sługom, a objaśnimy jego znaczenie. ⁸Król odpowiedział: Wiem na pewno, że celowo to odkładacie, gdyż wiecie, że ten sen uleciał mi z pamięci. ⁹Jeśli więc nie oznajmicie mi snu, jest dla was tylko jeden dekret. Postanowiliście bowiem mówić wobec mnie słowa kłamliwe i przewrotne, aż czas upłynie. Dlatego oznajmijcie mi sen, a przekonam się, że będziecie mogli objaśnić mi jego znaczenie. ¹⁰Chaldejczycy odpowiedzieli królowi: Nie ma człowieka na ziemi, który by mógł oznajmić tę rzecz królowi. Dlatego żaden król, książę albo władca nie wymaga takiej rzeczy od żadnego maga, astrologa lub Chaldejczyka. ¹¹Rzecz, której król wymaga, jest trudna, a nie ma nikogo, kto by mógł ją oznajmić królowi, oprócz bogów, którzy nie mieszkają wśród ludzi. ¹²Z tej przyczyny król się rozzłościł i bardzo się rozgniewał, i rozkazał wytracić wszystkich mędrców Babilonu. ¹³A gdy wyszedł dekret, aby zgładzić mędrców, szukano także Daniela i jego towarzyszy, aby ich wymordować. ¹⁴Wtedy Daniel odpowiedział mądrze i roztropnie Ariochowi, dowódcy gwardii królewskiej, który wyszedł zabić mędrców Babilonu; ¹⁵Powiedział do Ariocha, dowódcy króla: Czemu ten dekret tak szybko wyszedł od króla? Wtedy Arioch oznajmił Danielowi sprawę. ¹⁶Wszedł więc Daniel do króla i poprosił go, aby dał mu czas na oznajmienie królowi znaczenia snu. ¹⁷Potem Daniel poszedł do swego domu i opowiedział sprawę swoim towarzyszom: Chananiaszowi, Miszaelowi i Azariaszowi; ¹⁸Aby prosili Boga nieba o miłosierdzie względem tej tajemnicy, żeby nie zginęli Daniel i jego towarzysze z resztą mędrców Babilonu. ¹⁹Wtedy Danielowi została objawiona ta tajemnica w nocnym widzeniu, za co Daniel błogosławił Bogu nieba. ²⁰Daniel powiedział: Niech będzie błogosławione imię Boga na wieki wieków, bo mądrość i moc do niego należą; ²¹On zmienia czasy i okresy, usuwa królów i ustanawia królów. Daje mądrość mądrym, a wiedzę rozumnym; ²²On objawia rzeczy głębokie i ukryte, wie, co jest w ciemności, a światłość z nim mieszka. ²³Ciebie, Boże moich ojców, wysławiam i chwalę za to, że dałeś mi mądrość i moc, że oznajmiłeś mi teraz to, o co cię prosiliśmy. Oznajmiłeś nam bowiem sen króla. ²⁴Dlatego Daniel wszedł do Ariocha, którego król ustanowił, aby wytracił mędrców Babilonu. Gdy przyszedł, tak powiedział do niego: Nie trać mędrców Babilonu. Wprowadź mnie do króla, a ja oznajmię królowi znaczenie snu. ²⁵Wtedy Arioch z pośpiechem wprowadził Daniela do króla i tak mu powiedział: Znalazłem męża spośród uprowadzonych z Judy, który oznajmi królowi znaczenie snu. ²⁶Król odpowiedział Danielowi, któremu na imię było Belteszassar: Czy potrafisz oznajmić mi sen, który miałem, oraz jego znaczenie? ²⁷Daniel odpowiedział królowi: Tajemnicy, o którą król pyta, nie mogą oznajmić królowi mędrcy, astrologowie, magowie i wróżbici; ²⁸Jest jednak Bóg w niebie, który objawia tajemnice, i on oznajmił królowi Nabuchodonozorowi, co nastąpi w ostatecznych dniach. Twój sen i widzenia w twojej głowie, które miałeś na swoim łożu, są takie; ²⁹Tobie, królu, przychodziły na twoim łożu myśli o tym, co ma nastąpić później. Ten zaś, który objawia tajemnice, oznajmił ci to, co nastąpi. ³⁰I mnie została objawiona tajemnica, nie za jakąś mądrość, jakbym miał jej więcej niż wszyscy żyjący, ale przez modlitwę, aby znaczenie snu było oznajmione królowi i abyś poznał myśli swego serca. ³¹Ty, królu, miałeś takie widzenie: Oto posąg wielki; ten wielki posąg o nadzwyczajnym blasku stał przed tobą, a jego wygląd był straszny. ³²Głowa tego posągu wykonana była z czystego złota, jego piersi i ramiona – ze srebra, jego brzuch i biodra – z brązu; ³³Jego golenie – z żelaza, jego stopy – częściowo z żelaza, częściowo z gliny. ³⁴Patrzyłeś na to, aż został odcięty kamień bez pomocy rąk, i uderzył posąg w jego stopy z żelaza i gliny, i skruszył je. ³⁵Wtedy zostały skruszone razem: żelazo, glina, brąz, srebro i złoto i stały się jak plewy na klepisku w lecie; i wiatr niósł je tak, że nie znaleziono ich w żadnym miejscu. Kamień zaś, który uderzył w posąg, stał się wielką górą i napełnił całą ziemię. ³⁶Taki jest sen. Jego znaczenie też wypowiemy przed królem; ³⁷Ty, królu, jesteś królem królów, bo tobie Bóg nieba dał królestwo, moc, potęgę i sławę. ³⁸I dał w twoją rękę wszystko to, gdzie mieszkają synowie ludzi, zwierzęta polne i ptactwo niebieskie, i ustanowił cię panem nad tym wszystkim. Ty jesteś tą głową ze złota. ³⁹Ale po tobie powstanie inne królestwo, mniejsze od twojego, a potem trzecie królestwo z brązu, które będzie panować nad całą ziemią. ⁴⁰Czwarte królestwo będzie mocne jak żelazo, bo jak żelazo kruszy i miażdży wszystko, jak żelazo łamie wszystko, tak i ono połamie i pokruszy wszystko. ⁴¹A że widziałeś stopy i palce częściowo z gliny garncarskiej, a częściowo z żelaza – oznacza to, że królestwo będzie podzielone. Będzie w nim nieco siły żelaza, tak jak widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną; ⁴²A palce stóp częściowo z żelaza a częściowo z gliny znaczą, że królestwo będzie częściowo silne, a częściowo kruche. ⁴³A że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, oznacza to, że się zmieszają ze sobą ludzie, ale nie będzie się trzymał jeden drugiego, tak jak żelaza nie można zmieszać z gliną. ⁴⁴Ale w dniach tych królów Bóg nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie będzie zniszczone. To królestwo nie przejdzie na inny lud, ale połamie i zniszczy wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwać na wieki. ⁴⁵To, że widziałeś, jak kamień został odcięty z góry bez pomocy rąk i skruszył żelazo, brąz, glinę, srebro i złoto, oznacza, że wielki Bóg oznajmił królowi, co nastąpi potem. Sen jest prawdziwy i jego znaczenie pewne. ⁴⁶Wtedy król Nabuchodonozor padł na twarz, oddał pokłon Danielowi i rozkazał, aby złożono mu ofiarę i kadzidło. ⁴⁷Następnie król zwrócił się do Daniela i powiedział: Zaprawdę wasz Bóg jest Bogiem bogów i Panem królów, który objawia tajemnice, ponieważ zdołałeś objawić tę tajemnicę. ⁴⁸Potem król wywyższył Daniela i dał mu wiele wielkich darów, i uczynił go panem nad całą prowincją Babilonu i głównym przełożonym nad wszystkimi mędrcami Babilonu. ⁴⁹Ale Daniel wyprosił króla, aby ustanowił nad sprawami prowincji Babilonu Szadraka, Meszaka i Abed-Nego; Daniel zaś pozostał w bramie króla.

Psalm 107:23-30

²³Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach; ²⁴Widzą dzieła Pana i jego cuda w głębinach. ²⁵Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie. ²⁶Oni wstępują aż do nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie. ²⁷Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika. ²⁸Gdy wołają do Pana w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń. ²⁹Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale. ³⁰Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.

Mark 4:35-41

³⁵Tego samego dnia, gdy nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę. ³⁶A gdy odprawili tłum, wzięli go ze sobą, tak jak był w łodzi. Towarzyszyły mu też inne łódki. ³⁷Wtedy zerwał się gwałtowny wicher i fale uderzały w łódź, tak że już się napełniała. ³⁸A on spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Obudzili go więc i mówili do niego: Nauczycielu, nie obchodzi cię, że giniemy? ³⁹Wówczas wstał, zgromił wiatr i powiedział do morza: Milcz i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza. ⁴⁰Wtedy powiedział do nich: Czemu się tak boicie? Jak to jest, że nie macie wiary? ⁴¹I ogarnął ich wielki strach, i mówili jeden do drugiego: Kim on jest, że nawet wiatr i morze są mu posłuszne?

Ephesians 6:10-18

¹⁰W końcu, moi bracia, umacniajcie się w Panu i w potędze jego mocy. ¹¹Przywdziejcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli się ostać wobec zasadzek diabła. ¹²Nie toczymy bowiem walki przeciw krwi i ciału, ale przeciw zwierzchnościom, przeciw władzom, przeciw rządcom ciemności tego świata, przeciw duchowemu złu na wyżynach niebieskich. ¹³Dlatego weźcie pełną zbroję Bożą, abyście mogli przeciwstawić się w dzień zły, a wykonawszy wszystko, ostać się. ¹⁴Stańcie więc, przepasawszy wasze biodra prawdą, przywdziawszy pancerz sprawiedliwości; ¹⁵I obuwszy nogi w gotowość ewangelii pokoju. ¹⁶A przede wszystkim weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste strzały złego. ¹⁷Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, którym jest słowo Boże; ¹⁸We wszelkiej modlitwie i prośbie modląc się w każdym czasie w Duchu, czuwając nad tym z całą wytrwałością i z prośbą za wszystkich świętych;

James 4:7

Poddajcie się więc Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was.

1 John 1:5-10

⁵Przesłanie zaś, które słyszeliśmy od niego i wam zwiastujemy, jest takie: Bóg jest światłością i nie ma w nim żadnej ciemności. ⁶Jeśli mówimy, że mamy z nim społeczność, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie czynimy prawdy. ⁷A jeśli chodzimy w światłości, tak jak on jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa Chrystusa, jego Syna, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu. ⁸Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, sami siebie zwodzimy i nie ma w nas prawdy. ⁹Jeśli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jest wierny i sprawiedliwy, aby nam przebaczyć grzechy i oczyścić nas z wszelkiej nieprawości. ¹⁰Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, robimy z niego kłamcę i nie ma w nas jego słowa.

Psalm 139:23-24

²³Przeniknij mnie, Boże, i poznaj moje serce; wypróbuj mnie i poznaj moje myśli; ²⁴I zobacz, czy jest we mnie droga nieprawości, a prowadź mnie drogą wieczną.

Genesis 1:31

I Bóg widział wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre. I nastał wieczór i poranek, dzień szósty.

Psalm 8:3-4

³Gdy przypatruję się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś; ⁴Wtedy mówię: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Revelation 17:1-6

¹I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, i odezwał się do mnie, mówiąc mi: Chodź, pokażę ci sąd nad wielką nierządnicą, która siedzi nad wieloma wodami; ²Z którą nierząd uprawiali królowie ziemi, a mieszkańcy ziemi upili się winem jej nierządu. ³I zaniósł mnie w duchu na pustynię. I zobaczyłem kobietę siedzącą na szkarłatnej bestii pełnej imion bluźnierstwa, mającej siedem głów i dziesięć rogów. ⁴A kobieta była ubrana w purpurę i szkarłat i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami. Miała w swej ręce złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości swego nierządu. ⁵A na jej czole wypisane było imię: Tajemnica, wielki Babilon, matka nierządnic i obrzydliwości ziemi. ⁶I zobaczyłem kobietę pijaną krwią świętych i krwią męczenników Jezusa. A gdy ją zobaczyłem, zdumiałem się bardzo.

1 John 4:1

Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na świat.

James 1:5

A jeśli komuś z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim obficie i bez wypominania, a będzie mu dana.

1 John 4:1

Umiłowani, nie wierzcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na świat.