Εισαγωγή
Τα όνειρα για ένα γραφείο — γραφεία, συσκέψεις, προϊστάμενοι, συνάδελφοι ή οργανωτικά διαγράμματα — αγγίζουν έναν κοινό τόπο στη σύγχρονη χριστιανική ζωή: τη διασταύρωση της εργασίας, της κλήσης, της εξουσίας και της κοινότητας. Τέτοιες εικόνες φυσικά προκαλούν περιέργεια επειδή η εργασία καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της καθημερινής μας ταυτότητας. Οι Χριστιανοί μπορεί να αναρωτιούνται αν ένα όνειρο με γραφείο υποδεικνύει επαγγελματική κλήση, μια προειδοποίηση για υπερηφάνεια, ή απλώς το νου που επεξεργάζεται καθημερινές ανησυχίες.
Είναι σημαντικό να ξεκινήσουμε με ένα σαφές βιβλικό όριο: η Γραφή δεν είναι ένα ερμηνευτικό λεξικό ονείρων που αποδίδει σταθερές σημασίες σε συγκεκριμένες εικόνες. Η Βίβλος παρέχει συμβολικά πλαίσια, θεολογικές κατηγορίες και παραδείγματα που μας βοηθούν να διακρίνουμε τι μπορεί να πράττει ο Θεός μέσα από εμπειρίες, συμπεριλαμβανομένων των ονείρων. Οποιαδήποτε ερμηνεία πρέπει να μετριέται με τη διδασκαλία της Γραφής, τη μαρτυρία της εκκλησίας και προσεκτική πνευματική διάκριση.
Βιβλικός Συμβολισμός στη Γραφή
Η ιδέα ενός γραφείου σε όνειρο μπορεί να επικαλεστεί διάφορα βιβλικά μοτίβα: κλήση και εργασία, οικονoμία και λογοδοσία, εξουσία και υποταγή, υπηρεσία και κοινότητα. Η Γραφή επιβεβαιώνει σταθερά ότι οι καθημερινές εργασίες και οι κοινωνικές δομές έχουν πνευματική σημασία όταν τίθενται υπό την κυριαρχία του Θεού.
Η Γένεση συνδέει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με την ουσιαστική εργασία και τη διαχείριση της κτίσης.
Και έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον και έθεσεν αυτόν εν τω παραδείσω της Εδέμ διά να εργάζηται αυτόν και να φυλάττη αυτόν.
Η Καινή Διαθήκη επαναπροσδιορίζει την εργασία ως υπηρεσία προς τον Κύριο και ως μέρος της μαρτυρίας του πιστού.
Και παν ό,τι αν πράττητε, εκ ψυχής εργάζεσθε, ως εις τον Κύριον και ουχί εις ανθρώπους,
Η διαχείριση και η λογοδοσία ενώπιον του Θεού γι' αυτά που μας έχουν εμπιστευτεί είναι ένα διάχυτο θέμα, συχνά εικονογραφημένο από τον παροιμιακό λόγο των ταλάντων.
14Διότι θέλει ελθεί ως άνθρωπος, όστις αποδημών εκάλεσε τους δούλους αυτού και παρέδωκεν εις αυτούς τα υπάρχοντα αυτού, 15και εις άλλον μεν έδωκε πέντε τάλαντα, εις άλλον δε δύο, εις άλλον δε εν, εις έκαστον κατά την ιδίαν αυτού ικανότητα, και απεδήμησεν ευθύς. 16Υπήγε δε ο λαβών τα πέντε τάλαντα και εργαζόμενος δι' αυτών έκαμεν άλλα πέντε τάλαντα. 17Ωσαύτως και ο τα δύο εκέρδησε και αυτός άλλα δύο. 18Ο δε λαβών το εν υπήγε και έσκαψεν εις την γην και έκρυψε το αργύριον του κυρίου αυτού. 19Μετά δε καιρόν πολύν έρχεται ο κύριος των δούλων εκείνων και θεωρεί λογαριασμόν μετ' αυτών. 20Και ελθών ο λαβών τα πέντε τάλαντα, προσέφερεν άλλα πέντε τάλαντα, λέγων· Κύριε, πέντε τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδού, άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα επ' αυτοίς. 21Και είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. 22Προσελθών δε και ο λαβών τα δύο τάλαντα είπε· Κύριε, δύο τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδού, άλλα δύο τάλαντα εκέρδησα επ' αυτοίς. 23Είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. 24Προσελθών δε και ο λαβών το εν τάλαντον, είπε· Κύριε, σε εγνώρισα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, θερίζων όπου δεν έσπειρας και συνάγων όθεν δεν διεσκόρπισας· 25και φοβηθείς υπήγα και έκρυψα το τάλαντόν σου εν τη γή· ιδού, έχεις το σον. 26Αποκριθείς δε ο κύριος αυτού, είπε προς αυτόν· Πονηρέ δούλε και οκνηρέ· ήξευρες ότι θερίζω όπου δεν έσπειρα και συνάγω όθεν δεν διεσκόρπισα· 27έπρεπε λοιπόν να βάλης το αργύριόν μου εις τους τραπεζίτας, και ελθών εγώ ήθελον λάβει το εμόν μετά τόκου. 28Λάβετε λοιπόν απ' αυτού το τάλαντον, και δότε εις τον έχοντα τα δέκα τάλαντα. 29Διότι εις πάντα τον έχοντα θέλει δοθή και περισσευθή, από δε του μη έχοντος και εκείνο το οποίον έχει θέλει αφαιρεθή απ' αυτού. 30Και τον αχρείον δούλον ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων.
Η ηγεσία και η εξουσία παρουσιάζονται με μια αντί-κουλτουρική ηθική: η εξουσία γίνεται πεδίο ταπεινής υπηρεσίας αντί για κυριαρχίας.
42Ο δε Ιησούς προσκαλέσας αυτούς, λέγει προς αυτούς· Εξεύρετε ότι οι νομιζόμενοι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτά και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτά· 43ούτως όμως δεν θέλει είσθαι εν υμίν, αλλ' όστις θέλει να γείνη μέγας εν υμίν, θέλει είσθαι υπηρέτης υμών, 44και όστις εξ υμών θέλει να γείνη πρώτος, θέλει είσθαι δούλος πάντων· 45διότι ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε διά να υπηρετηθή, αλλά διά να υπηρετήση και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.
Η ζωή της εκκλησίας ως σώματος υπογραμμίζει ότι ρόλοι και λειτουργίες υπάρχουν για το κοινό καλό και όχι για προσωπική υπερύψωση.
12Διότι καθώς το σώμα είναι εν και έχει μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, είναι εν σώμα, ούτω και ο Χριστός· 13διότι ημείς πάντες διά του ενός Πνεύματος εβαπτίσθημεν εις εν σώμα, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, και πάντες εις εν Πνεύμα εποτίσθημεν. 14Διότι το σώμα δεν είναι εν μέλος, αλλά πολλά. 15Εάν είπη ο πους, Επειδή δεν είμαι χειρ, δεν είμαι εκ του σώματος, διά τούτο τάχα δεν είναι εκ του σώματος; 16Και εάν είπη το ωτίον, Επειδή δεν είμαι οφθαλμός, δεν είμαι εκ του σώματος, διά τούτο δεν είναι τάχα εκ του σώματος; 17Εάν όλον το σώμα ήναι οφθαλμός, που η ακοή; Εάν όλον ακοή, που η όσφρησις; 18Αλλά τώρα ο Θεός έθεσε τα μέλη εν έκαστον αυτών εις το σώμα καθώς ηθέλησεν. 19Εάν όμως πάντα ήσαν εν μέλος, που το σώμα; 20Αλλά τώρα είναι μεν πολλά μέλη, εν όμως σώμα. 21Και δεν δύναται ο οφθαλμός να είπη προς την χείρα· Δεν έχω χρείαν σου· ή πάλιν η κεφαλή προς τους πόδας· Δεν έχω χρείαν υμών. 22Αλλά πολύ περισσότερον τα μέλη του σώματος, τα οποία φαίνονται ότι είναι ασθενέστερα, ταύτα είναι αναγκαία, 23και εκείνα τα οποία νομίζομεν ότι είναι τα ατιμότερα του σώματος, εις ταύτα αποδίδομεν τιμήν περισσοτέραν, και τα άσχημα ημών έχουσι περισσοτέραν ευσχημοσύνην· 24τα δε ευσχήμονα ημών δεν έχουσι χρείαν. Αλλ' ο Θεός συνεκέρασε το σώμα, δώσας περισσοτέραν τιμήν εις το ευτελέστερον, 25διά να μη ήναι σχίσμα εν τω σώματι, αλλά να φροντίζωσι τα μέλη το αυτό υπέρ αλλήλων. 26Και είτε πάσχει εν μέλος, πάντα τα μέλη συμπάσχουσιν· είτε τιμάται εν μέλος, πάντα τα μέλη συγχαίρουσι. 27Και σεις είσθε σώμα Χριστού και μέλη κατά μέρος.
Συνολικά, αυτά τα κείμενα δείχνουν ότι μια εικόνα γραφείου μπορεί να παραπέμπει είτε σε θεοθετημένη ευθύνη και κλήση είτε σε πειρασμούς που συνοδεύουν την εξουσία και την κοινωνική θέση.
Τα Όνειρα στην Βιβλική Παράδοση
Η Γραφή καταγράφει τα όνειρα ως ένα μέσο με το οποίο ο Θεός μερικές φορές επικοινωνεί, όπως φαίνεται στις ιστορίες του Ιωσήφ, του Δανιήλ και άλλων. Ακόμη και στη Γραφή, όμως, τα όνειρα απαιτούν δοκιμασία, ερμηνεία και ταπείνωση. Δεν αποτελούν ποτέ από μόνα τους απόδειξη θείας αποκάλυψης για ένα άτομο ανεξάρτητα από την κοινότητα και τον Αποκαλυπτικό Λόγο του Θεού.
αλλ' είναι Θεός εν τω ουρανώ, όστις αποκαλύπτει μυστήρια και κάμνει γνωστόν εις τον βασιλέα Ναβουχοδονόσορ, τι μέλλει γενέσθαι εν ταις εσχάταις ημέραις. Το ενύπνιόν σου και αι οράσεις της κεφαλής σου επί της κλίνης σου είναι αύται·
Ταυτόχρονα, το βιβλικό πρότυπο τονίζει τη διάκριση: τα προφητικά όνειρα επικυρώνονται από τη συμμόρφωσή τους προς τον χαρακτήρα του Θεού, από τους καρπούς που παράγουν και από την ευθυγράμμισή τους με τη Γραφή. Οι Χριστιανοί δεν πρέπει ούτε να αισθηματολογούν τα όνειρα ούτε να τα απορρίπτουν αυτομάτως· αντιθέτως, πρέπει να τα εξετάζουν με προσευχητική συγκράτηση.
Πιθανές Βιβλικές Ερμηνείες του Ονείρου
Παρακάτω παρουσιάζονται αρκετές θεολογικές δυνατότητες που μπορεί να υπονοήσει ένα όνειρο με γραφείο. Κάθε μία προσφέρεται ως ποιμαντική υπόθεση προς δοκιμή, όχι ως οριστικό μήνυμα.
1. Στοχασμός για την κλήση και το επάγγελμα
Ένα γραφείο είναι συχνά ένας χώρος όπου άσκούνται τα χαρίσματα. Βιβλικά, η κλήση περιλαμβάνει κάθε έντιμη εργασία που προσφέρεται στον Θεό. Ένα όνειρο που επικεντρώνεται σε γραφειακά καθήκοντα μπορεί να καλεί σε αναστοχασμό ως προς το αν ο τρέχων ρόλος σου ευθυγραμμίζεται με τα χαρίσματα που ο Θεός έδωσε, πού είσαι καρποφόρος ή πού θα μπορούσες να υπηρετήσεις πιο πιστά.
11Και αυτός έδωκεν άλλους μεν αποστόλους, άλλους δε προφήτας, άλλους δε ευαγγελιστάς, άλλους δε ποιμένας και διδασκάλους, 12προς την τελειοποίησιν των αγίων, διά το έργον της διακονίας, διά την οικοδομήν του σώματος του Χριστού, 13εωσού καταντήσωμεν πάντες εις την ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Υιού του Θεού, εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού,
Και παν ό,τι αν πράττητε, εκ ψυχής εργάζεσθε, ως εις τον Κύριον και ουχί εις ανθρώπους,
2. Κάλεσμα σε οικονoμία και λογοδοσία
Τα γραφεία είναι δομές για την ευθύνη. Το να βλέπεις ένα γραφείο σε όνειρο μπορεί να είναι μια θεολογική εικόνα που εφιστά την προσοχή στην οικονoμία — στον τρόπο που διαχειρίζεσαι πόρους, επιρροή ή ευθύνες που σου εμπιστεύθηκαν. Η παραβολή των ταλάντων υπενθυμίζει στους πιστούς ότι ο Θεός θα ζητήσει λογοδοσία από τους οικονόμους για τη συνεπή χρήση όσων τους δόθηκαν.
14Διότι θέλει ελθεί ως άνθρωπος, όστις αποδημών εκάλεσε τους δούλους αυτού και παρέδωκεν εις αυτούς τα υπάρχοντα αυτού, 15και εις άλλον μεν έδωκε πέντε τάλαντα, εις άλλον δε δύο, εις άλλον δε εν, εις έκαστον κατά την ιδίαν αυτού ικανότητα, και απεδήμησεν ευθύς. 16Υπήγε δε ο λαβών τα πέντε τάλαντα και εργαζόμενος δι' αυτών έκαμεν άλλα πέντε τάλαντα. 17Ωσαύτως και ο τα δύο εκέρδησε και αυτός άλλα δύο. 18Ο δε λαβών το εν υπήγε και έσκαψεν εις την γην και έκρυψε το αργύριον του κυρίου αυτού. 19Μετά δε καιρόν πολύν έρχεται ο κύριος των δούλων εκείνων και θεωρεί λογαριασμόν μετ' αυτών. 20Και ελθών ο λαβών τα πέντε τάλαντα, προσέφερεν άλλα πέντε τάλαντα, λέγων· Κύριε, πέντε τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδού, άλλα πέντε τάλαντα εκέρδησα επ' αυτοίς. 21Και είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. 22Προσελθών δε και ο λαβών τα δύο τάλαντα είπε· Κύριε, δύο τάλαντα μοι παρέδωκας· ιδού, άλλα δύο τάλαντα εκέρδησα επ' αυτοίς. 23Είπε προς αυτόν ο κύριος αυτού· Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. 24Προσελθών δε και ο λαβών το εν τάλαντον, είπε· Κύριε, σε εγνώρισα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, θερίζων όπου δεν έσπειρας και συνάγων όθεν δεν διεσκόρπισας· 25και φοβηθείς υπήγα και έκρυψα το τάλαντόν σου εν τη γή· ιδού, έχεις το σον. 26Αποκριθείς δε ο κύριος αυτού, είπε προς αυτόν· Πονηρέ δούλε και οκνηρέ· ήξευρες ότι θερίζω όπου δεν έσπειρα και συνάγω όθεν δεν διεσκόρπισα· 27έπρεπε λοιπόν να βάλης το αργύριόν μου εις τους τραπεζίτας, και ελθών εγώ ήθελον λάβει το εμόν μετά τόκου. 28Λάβετε λοιπόν απ' αυτού το τάλαντον, και δότε εις τον έχοντα τα δέκα τάλαντα. 29Διότι εις πάντα τον έχοντα θέλει δοθή και περισσευθή, από δε του μη έχοντος και εκείνο το οποίον έχει θέλει αφαιρεθή απ' αυτού. 30Και τον αχρείον δούλον ρίψατε εις το σκότος το εξώτερον· εκεί θέλει είσθαι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων.
3. Προειδοποίηση για υπερηφάνεια, είδωλο της εργασίας ή καταχρηστική εξουσία
Η δύναμη και η κοινωνική θέση σε ένα γραφείο μπορούν να γίνουν είδωλα. Η Γραφή επανειλημμένα προειδοποιεί κατά της υπερηφάνειας και της κατάχρησης εξουσίας. Ένα όνειρο που εμφανίζει προαγωγή, ιεραρχία ή αυτοεξυψωση μπορεί να λειτουργήσει ως θεολογική παραίνεση να εξετάσεις τα κίνητρά σου και να επιδιώξεις την ταπείνωση.
Η υπερηφανία προηγείται του ολέθρου, και υψηλοφροσύνη του πνεύματος προηγείται της πτώσεως.
42Ο δε Ιησούς προσκαλέσας αυτούς, λέγει προς αυτούς· Εξεύρετε ότι οι νομιζόμενοι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτά και οι μεγάλοι αυτών κατεξουσιάζουσιν αυτά· 43ούτως όμως δεν θέλει είσθαι εν υμίν, αλλ' όστις θέλει να γείνη μέγας εν υμίν, θέλει είσθαι υπηρέτης υμών, 44και όστις εξ υμών θέλει να γείνη πρώτος, θέλει είσθαι δούλος πάντων· 45διότι ο Υιός του ανθρώπου δεν ήλθε διά να υπηρετηθή, αλλά διά να υπηρετήση και να δώση την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.
4. Δυναμική της κοινότητας και υγεία σχέσεων
Ένα περιβάλλον γραφείου αναδεικνύει τις διαπροσωπικές δυναμικές: ομαδική εργασία, συγκρούσεις, ενθάρρυνση και παραμέληση. Θεολογικά, η εκκλησία καλείται να οικοδομεί ο ένας τον άλλον και να σηκώνει τα βάρη του πλησίον. Ένα όνειρο με γραφείο μπορεί να καλεί την προσοχή στις σχέσεις — είτε για συμφιλίωση με άλλους, για καλύτερη υπηρεσία, είτε για αντιμετώπιση δυσλειτουργιών.
12Διότι καθώς το σώμα είναι εν και έχει μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, είναι εν σώμα, ούτω και ο Χριστός· 13διότι ημείς πάντες διά του ενός Πνεύματος εβαπτίσθημεν εις εν σώμα, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι, και πάντες εις εν Πνεύμα εποτίσθημεν. 14Διότι το σώμα δεν είναι εν μέλος, αλλά πολλά. 15Εάν είπη ο πους, Επειδή δεν είμαι χειρ, δεν είμαι εκ του σώματος, διά τούτο τάχα δεν είναι εκ του σώματος; 16Και εάν είπη το ωτίον, Επειδή δεν είμαι οφθαλμός, δεν είμαι εκ του σώματος, διά τούτο δεν είναι τάχα εκ του σώματος; 17Εάν όλον το σώμα ήναι οφθαλμός, που η ακοή; Εάν όλον ακοή, που η όσφρησις; 18Αλλά τώρα ο Θεός έθεσε τα μέλη εν έκαστον αυτών εις το σώμα καθώς ηθέλησεν. 19Εάν όμως πάντα ήσαν εν μέλος, που το σώμα; 20Αλλά τώρα είναι μεν πολλά μέλη, εν όμως σώμα. 21Και δεν δύναται ο οφθαλμός να είπη προς την χείρα· Δεν έχω χρείαν σου· ή πάλιν η κεφαλή προς τους πόδας· Δεν έχω χρείαν υμών. 22Αλλά πολύ περισσότερον τα μέλη του σώματος, τα οποία φαίνονται ότι είναι ασθενέστερα, ταύτα είναι αναγκαία, 23και εκείνα τα οποία νομίζομεν ότι είναι τα ατιμότερα του σώματος, εις ταύτα αποδίδομεν τιμήν περισσοτέραν, και τα άσχημα ημών έχουσι περισσοτέραν ευσχημοσύνην· 24τα δε ευσχήμονα ημών δεν έχουσι χρείαν. Αλλ' ο Θεός συνεκέρασε το σώμα, δώσας περισσοτέραν τιμήν εις το ευτελέστερον, 25διά να μη ήναι σχίσμα εν τω σώματι, αλλά να φροντίζωσι τα μέλη το αυτό υπέρ αλλήλων. 26Και είτε πάσχει εν μέλος, πάντα τα μέλη συμπάσχουσιν· είτε τιμάται εν μέλος, πάντα τα μέλη συγχαίρουσι. 27Και σεις είσθε σώμα Χριστού και μέλη κατά μέρος.
24και ας φροντίζωμεν περί αλλήλων, παρακινούντες εις αγάπην και καλά έργα, 25μη αφίνοντες το να συνερχώμεθα ομού, καθώς είναι συνήθεια εις τινάς, αλλά προτρέποντες αλλήλους, και τοσούτω μάλλον, όσον βλέπετε πλησιάζουσαν την ημέραν.
5. Ηθική δοκιμασία και ηθικές επιλογές
Οι χώροι εργασίας συχνά θέτουν ηθικά διλήμματα. Στις βιβλικές αφηγήσεις όσοι στέκονταν με ακεραιότητα επαινέθηκαν. Αν ένα όνειρο γραφείου τονίζει τη συμβιβαστική στάση ή την πίεση, ίσως προσκαλεί σε εξέταση της συνείδησης και σε ανανεωμένη δέσμευση στη δικαιοσύνη στην επαγγελματική ζωή.
Αλλ' ο Δανιήλ έβαλεν εν τη καρδία αυτού να μη μιανθή από των εδεσμάτων του βασιλέως ουδέ από του οίνου τον οποίον εκείνος έπινε· διά τούτο παρεκάλεσε τον αρχιευνούχον να μη μιανθή.
Μικρή κοσμική σημείωση: οι ψυχολόγοι μπορεί να ερμηνεύσουν τα όνειρα γραφείου ως επεξεργασία καθημερινού στρες ή φιλοδοξίας. Αυτή η παρατήρηση μπορεί να είναι χρήσιμη στον βαθμό που προκαλεί πρακτικό στοχασμό, αλλά πρέπει να παραμένει δευτερεύουσα σε σχέση με την πνευματική και θεολογική δοκιμασία.
Ποιμαντική Σκέψη και Διάκριση
Όταν ένας Χριστιανός βιώνει ένα ζωντανό όνειρο με γραφείο, η ποιμαντική ανταπόκριση πρέπει να είναι πειθαρχημένη και ταπεινή. Πρακτικά βήματα περιλαμβάνουν προσευχητικό στοχασμό, αναζήτηση στη Γραφή για βασικές αλήθειες και αναζήτηση συμβουλής από ώριμους πιστούς ή έναν ποιμένα. Τα όνειρα πρέπει να δοκιμάζονται με βάση τη συμφωνία τους με τον αποκαλυπτικό χαρακτήρα και τη διδασκαλία του Θεού, τους καρπούς που παράγουν στη ζωή κάποιου και τη συνοχή τους με τη συλλογική σοφία.
Ζήτα σοφία και καθαρότητα από τον Θεό μάλλον παρά βεβαιότητα. Να είσαι πρόθυμος να νηστέψεις, να μετανοήσεις όπου χρειάζεται και να ενεργήσεις με θαρραλέα πίστη σε μικρά βήματα — αναπροσαρμόζοντας προτεραιότητες, αναζητώντας συμφιλίωση ή εναρμονίζοντας τις εργασιακές πρακτικές με την Χριστοειδή υπηρεσία. Αντιστάσου στον πειρασμό να κάνεις απόλυτες δηλώσεις για το θέλημα του Θεού βασισμένος μόνο σε ένα όνειρο.
Εάν δε τις από σας ήναι ελλιπής σοφίας, ας ζητή παρά του Θεού του δίδοντος εις πάντας πλουσίως και μη ονειδίζοντος, και θέλει δοθή εις αυτόν.
5Έλπιζε επί Κύριον εξ όλης σου της καρδίας, και μη επιστηρίζεσαι εις την σύνεσίν σου· 6εν πάσαις ταις οδοίς σου αυτόν γνώριζε, και αυτός θέλει διευθύνει τα διαβήματά σου.
Συμπέρασμα
Ένα όνειρο με γραφείο μπορεί να φέρει πλούσια θεολογική απήχηση: μπορεί να υποδεικνύει κλήση, οικονoμία, κοινοτικά καθήκοντα, ηθικές δοκιμασίες ή προειδοποιήσεις κατά της υπερηφάνειας. Η Βίβλος δεν προσφέρει έναν ένα προς ένα κώδικα για συμβολισμούς ονείρων, αλλά παρέχει ισχυρές κατηγορίες για την ερμηνεία τους. Οι Χριστιανοί καλούνται να χειρίζονται τέτοιες εμπειρίες με προσευχητική ταπείνωση, διάκριση διαμορφωμένη από τη Γραφή και σοφή συλλογική συμβουλή. Σε κάθε περίπτωση, άφησε τη Γραφή και τη χριστιανική φιλανθρωπία να καθοδηγήσουν τον στοχασμό σου, και μέτρα την ανταπόκρισή σου με πιστή υπηρεσία προς τον Θεό και αγάπη προς τον πλησίον.